Idazle afro-amerikar hau 70-80 hamarkadetan ospea lortuko zuen kazetaria da, gehien bat Detroiteko droga munduari buruz idazten. Bere artikuluek sari garrantzitsuren bat edo beste irabazi zuten. Gaiari buruzko eskarmentuaz baliaturik, bere lehen nobela (eta momentuz bakarra) idaztera abiatu zen. Bai txukun idatzi ere. 1974ean argitaratua izan zen lehenbizikoz.<\/p>\n
Bertan, Detroiteko hiri industrialean, droga kargamentu handi baten lapurretak dituen ondorioak kontatzen dira. Hari horrek mundu itxi bezain itogarriaren pertsonai galeria oso bat ezagutzen lagunduko digu. Jonki mihiluzea, bizkartzain\u00a0psikopata, prostitutak, mafiaburuak, eta beste asko. Hitz batean esanda, edozein hiri handiko estolda sistema. Horiek denak, idazlearen eskuetan literatur arketipo bihurtuko dira, egun dakusagun telesail eta pelikula orotan antzeman daitezkeenak. Baina azpimarragarriena, Smith-ek baliabide espresibo bezala erabiltzen duen jargoia da. Horrek ematen dio eleberriari erritmo eta bizia.<\/p>\n
Los reyes del jaco – edo The Jones Men<\/em> jatorrizko izenburuan-, gurtzeko nobela omen da. Auskalo hori zer den. Askotan literaturaren historiara pasatuko ez diren lanei leporatzen zaien deitura da. Gehienetan, gustura irakurtzen diren idazkien ezaugarria. Azken adiera hau neurrira datorkio gure gaurko lanari. Istorio txikia izanik, pulp<\/em> nobela motza izan zitekeen, berrogei urte lehenago idatzia izan balitz. Horrek ez dio meriturik kentzen, ordea. Lurrinik potenteenak dosi txikitan eman behar baitira. Ni bezainbeste disfrutatzea opa dizuet.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Idazle afro-amerikar hau 70-80 hamarkadetan ospea lortuko zuen kazetaria da, gehien bat Detroiteko droga munduari buruz idazten. Bere artikuluek sari garrantzitsuren bat edo beste irabazi zuten. Gaiari buruzko eskarmentuaz baliaturik, bere lehen nobela (eta momentuz bakarra) idaztera abiatu zen. Bai txukun idatzi ere. 1974ean argitaratua izan zen lehenbizikoz. Bertan, Detroiteko hiri industrialean, droga kargamentu handi […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"class_list":["post-19738","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19738","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19738"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19738\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19738"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19738"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19738"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}