{"id":22878,"date":"2025-01-22T14:08:05","date_gmt":"2025-01-22T13:08:05","guid":{"rendered":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/?p=22878"},"modified":"2025-01-28T13:47:32","modified_gmt":"2025-01-28T12:47:32","slug":"el-caso-sparsholt","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/el-caso-sparsholt\/","title":{"rendered":"El caso Sparsholt"},"content":{"rendered":"

Anagrama, 2019
\n500 or.
\nISBN 978-84-339-4025-4<\/p>\n

\u00abLa noche en que o\u00edmos por primera vez el apellido Sparsholt tal vez sea el mejor punto por donde empezar estas peque\u00f1as memorias<\/em>\u00bb.<\/p>\n

Irudi batetik abiatuta, David Sparsholt gaztearena, istorio bat eraikitzen da eta irakurtzen dugunok voyeur<\/em> pribilegiatuak bihurtzen gara. Gazte erakargarri hori, leihotik bere gelan kamiseta txuri batekin gimnasia egiten ikusten duguna (nobelako protagonistek bezala), urteetan zehar lagun ditugun talde baten desio eta lilura objektua da. Horrela bihurtzen gara kuadrilla horren parte.<\/p>\n

<\/p>\n

\u00ab-A m\u00ed me interesa \u00fanicamente en cuanto centro de vuestro inter\u00e9s- a\u00f1ad\u00ed, y \u00e9l frunci\u00f3 el entrecejo-. Sigo todo el asunto Sparsholt con un enfoque cient\u00edfico<\/em>\u00bb.<\/p>\n

80ko hamarkadan, Margaret Thatcherrek balio viktoriarretara itzultzeko deialdia egin zuen. Une horretan, bere kabineteko kide guztiak harrapatu zituzten haien emazteei adarrak jartzen. Ideia honetatik abiatuta, Alan Hollinghurstek<\/strong> El caso Sparsholt<\/em><\/a> eleberria idatzi zuen. Bertan, autore britainiarrak 70.hamarkadan gertatutako fikziozko gertakari bat irudikatzen du: diputatu bat, gigolo bat eta enpresari bat (David Sparsholt) protagonistak dira. Belaunaldi batzuk geroago zeresana ematen jarraitzeko gertakaria da. Istilua. Horrela, lagun talde baten sekretu, misterio, espekulazio eta oroitzapenen artean, Inglaterrako historiatik ibilbide berezi bat egiten dugu.<\/p>\n

\u00ab-Oye, David- dijo Clifford-, \u00bftu amigo Freddie no era un poco mariquita?<\/em>
\nSu padre solt\u00f3 una breve risotada, pero entr\u00f3 un momento en la cocina y parec\u00eda un poco molesto.<\/em>
\n-Ten\u00eda una novia estupenda, Cliff -dijo-, te lo aseguro<\/em>\u00bb.<\/p>\n

Sinestezina irudituko zaizue, baina duela urte batzuk Alan Hollinghursten liburuak eskandalagarriak ziren establishment<\/em> literarioarentzat. Areago, onartezina izan da irakurle eta kritikari askorentzat literatura homosexuala izatea. Gure literatura solasaldian, Jonh Updikek 1999ko famatua egin zen kritika batean esandakoa kontatuko dizuet.<\/p>\n

Kontua da El caso Sparsholt<\/em> nobela handia dela. Luzea da eta, El hijo extra\u00f1o<\/em>, bere aurreko liburuaren antzeko makineria edo antolakuntza dauka. Atal bakoitzak denboran aurrera egiten du, pertsonaiak edo haien ondorengoak berriz aurkitzeko, erabat aldatuta, eta gainera estilo desberdin batekin kontatuta. Hollinghurst-ek ez ditu gertakari historikoak nabarmentzen, baina maisutasun handiz islatuta ikusten ditugu bere pertsonaien erretratuetan. Ez dago gatazka handirik, bizitza igarotzen da, besterik gabe, elkar maitatzeari ikasten dugun bitartean. Horrelako zerbait izan daiteke kasu honen atzean dagoen misterioa. Datorren asteartean <\/strong>19.00<\/strong>etatik aurrera, Liburutegi Nagusiko Ekitaldi Aretoan<\/strong> (San Jeronimo<\/strong> kalean) komentatuko dugu.<\/p>\n

Urte berri on eta irakurketa berri on(ak)!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Anagrama, 2019 500 or. ISBN 978-84-339-4025-4 \u00abLa noche en que o\u00edmos por primera vez el apellido Sparsholt tal vez sea el mejor punto por donde empezar estas peque\u00f1as memorias\u00bb. Irudi batetik abiatuta, David Sparsholt gaztearena, istorio bat eraikitzen da eta irakurtzen dugunok voyeur pribilegiatuak bihurtzen gara. Gazte erakargarri hori, leihotik bere gelan kamiseta txuri batekin […]<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":22879,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[50],"tags":[],"class_list":["post-22878","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-eleberria"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22878","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22878"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22878\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23119,"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22878\/revisions\/23119"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/media\/22879"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22878"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22878"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogak.donostiakultura.eus\/liburu-dantza\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22878"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}