Susa, 2024
209 p.
ISBN 978-84-19570-27-7
En el marco del festival Literaktum Unai Elorriaga será entrevistado en euskera por Iñigo Aranbarri sobre su libro Francesco Pasqualeren bosgarren arima. La charla tendrá lugar el 11 de noviembre, lunes a las 19:00 horas en el Centro Cultural Ernest Lluch con entrada libre hasta completar aforo.
El reconocido escritor Unai Elorriaga (Bilbo, 1973), se dedica principalmente a escribir novelas con las que ha conseguido varios premios. Con la primera que fue SPrako tranbia (2001) obtuvo el Premio Nacional de Narrativa de España. Unos años más tarde, en 2003 fue ganador del premio Igartza con el proyecto Van’t Hoffen ilea. Seguidamente se publicaron Vredaman (2005) y Londres kartoizkoa da (2009). En 2015 recibió el Premio Nacional de la Crítica por la novela Iazko hezurrak, en 2019 publicó Iturria y recientemente la última, Francesco Pasqualeren bosgarren arima.
El libro se lee a modo de un puzzle, los capítulos de la novela se asemejan a unas piezas sueltas que conforme estamos leyendo van completando una larga historia en torno a la vida de Francesco Pasquale (1825-1910), el personaje principal, que empieza en Sapri, Italia y terminará en Bermeo. El dibujante Alex Orbe ha acertado perfectamente con las piezas de puzzle de la portada del libro.
A continuación el primer párrafo del libro:
«Plazako putzura zerri bat bota zutela hasi ziren esaten orduan. Zerria gaixorik zegoela esan zuten, oso gaixorik hil zela, horregatik bota zutela putzura. Esan zuten ez edateko ur hura, harrezkero tripak lehertu beharrean zeudela handik edan zuten batzuk, esate baterako Ruggiero Leone, esate baterako Cesare Merola.
Hainbatek galdetu zuen orduan nork bota zuen zerria putzura, zertarako, zergatik galdu nahi zuen herriko inork herriko ura. Ezetz erantzun zuten, kanpotik ekarri zutela zerria, Acquafreddatik edo Trecchinatik. Salernoko jendeak ekarri zuela esan zuen baten batek ere, hango gaixotasuna zela zerriarena, horregatik ari zirela Cesare eta Ruggiero tripak botatzen. Baina zertarako ekarriko zuten zerri gaixo bat Salernotik, horren urrutitik, herri txiki batera, putzura botatzera, zergatik ez zuten itsasora bota edo Salernon bertan lur eman, hain gaixorik bazegoen. Guztiarekin ere, esaten jarraitu zuten zerria putzutik atera arte, ez edateko hango ura. Gauez aterako zutela esan zuten, ez zekiten noiz.» p. 7
La siguiente tertulia a Francesco Pasqualeren bosgarren arima será el 3 de diciembre sobre el libro Monogamoak de Iñigo Astiz.

