X

Bidali zure gomendioak

Parte hartu gure blogean

Amaren eskuak, Karmele Jaio

Amak susperraldietan esaten dituen hitzek, esaldiek lagunduko digute amaren irudia osatzen, Nerearentzat ere ezezagunak diren hainbat kontu ezagutuz. Amaren eskuak behin eta berriro agertzen dira istorioan zehar, batzuetan alaba txikiaren kokotsa altxatzen, beste batzuetan ospitaleko izaretan agertzen den izena estaltzen, ingurukoak ez kezkatzea bilatuko balu bezala.
Atseginez irakurtzen den nobela da, iragana eta orainaren artean jauzika dabilena, bizinahiaren aldeko aldarrikapena dakarkigu. Sentimenduak ugari agertzen dira eta ama-alaben harremanetan sakondu nahi du idazleak.

 

La Cosa del pantano, Alan Moore

El trabajo de Stephen Bisette en los lápices y John Totleben entintando se adapta con total naturalidad a cualquier situación ideada por Moore, lo mismo una escena bucólica de amantes a la orilla de un lago (mejor sería decir un pantano) que un paseo por el Infierno, adonde baja la Cosa en busca de su amada cual moderno Orfeo. A destacar las viñetas psicodélicas, una pura delicia, con un verde que lo invade todo.

Y sí, hay terror del bueno, y los zombis de Bisette dan miedo que no veas… Por cierto, señalar que en el segundo volumen aparece por vez primera el personaje de John Constantine, mago y vidente inglés de dudosa moralidad, y que posteriormente tendrá su propia serie, Hellblazer, con el permiso de Alan Moore aunque sin su participación.

San Sebastián: palacios, parques y jardines, Fermín Muñoz Echabeguren

Gipuzkoako Plazari buruz Muñoz-ek horrela dio:
“En el jardín creado por Ducasse no faltó el detalle, su riachuelo, sus cascadas en miniatura, su puente rústico, así como los peces de colores, patos, y cisnes que lo adornaban”. Hemen ere ez zen polemika falta eta bozketara eraman zuten plaza burdinesiz inguratzea ala ez.

Alderdi Eder 1880an diseinatua izan zen. Garai hartan parkeak zirkua eta errusiar mendia zeuzkan eta horrek eguzkiaz eta haizeaz babesten zuen. 1911n, Kontxako pasealeku berria eraiki ahal izateko suntsitzea erabaki zenean eztabaida handia sortu zen.

Lorategi berrien artean ditugu, berriz, Lau Haizeta, 1991n diseinatua, Iñigo Segurola paisajistaren eskutik. Eskualdeko parkea da, Donostia, Errenteria eta Astigarraga-ko lurrak barne hartzen ditu, guztira 6,5 km karratuko hedadurarekin. Bestalde, Araba Parkea. XX. mendeko erdialdean eraiki zen eta bere birmoldaketarako hiritarren iritzia kontutan izan zuten, baita haurrena ere. Parke berria 2002an inauguratu zen. Azkenik, Larratxo Parkea dugu, 2000an inauguratua eta gune berde aparta auzoarentzat, bere lau zelaigune haurrentzako joku, begiratoki eta paselekuekin.

Liburua eskuragarri dago Donostia Kulturako liburutegietan.

Murena, Jean Dufaux eta Philippe Delaby

Un cómic de romanos en ocho volúmenes (dos ciclos de cuatro ), centrado en los primeros años en el poder del emperador Nerón, hasta el incendio de Roma del año 64. El prolífico guionista belga Jean Dufaux entremezcla personajes reales y otros ficticios, mostrándonos un fresco fiel de la época, aunque con multitud de licencias narrativas, muy en la onda de la excelente serie de TV Roma. A diferencia de ésta, Dufaux se centra principalmente en el ámbito patricio, próximo al emperador, dejando de lado la vida a pie de calle. Esto resta fuerza a la obra, aunque es curiosa la habilidad con la que despliega toda una suerte de crueldades inmorales (por decirlo suavemente ) sin que nos deje de parecer lo más normal del mundo.

Mención especial para los dibujos del también belga Philippe Delaby, detallistas hasta el extremo, con un equilibrio magistral entre los personajes  (¿las mujeres más hermosas del cómic? ) y la ambientación (edificios al milímetro, con la ciudad como verdadera protagonista durante el incendio ). Una auténtica obra de orfebre, que en colaboración con los bellos colores de Dina Kathelyn y Jeremy Petiqueux logra viñetas que son auténticas obras de arte (la composición, las calidades,…, vamos, que te tiras mirando un buen rato).

Hospital Civil de San Antonio Abad, Manuel Solórzano

Ireki zutenean bi lekaime elkartek zeramaten kudeaketa: batek ospitalea eta besteak erruki-etxea. Beranduago biak banandu egin ziren.

1922. urtean erizain eskola sortu nahian zebiltzan ospitalean eta 1931an hainbat eskubide onartzen zaizkie hauei. Erizainen berrantolaketa izango da eritetxe honen meritu handienetakoa.

1939an ospitaleko zabaltze lanei ekingo zaie. 1953.ean tuberkulosoak Amarako Torax osasun egoitzara pasako dira eta 1959ko maiatzaren 21ean San Antonio Abad ospitalea itxi egin zen, 1960an Amarako ospitale probintziala eta Arantzazu erresidentzia inauguratuz, gaur Osakidetzako sarean integratuak. Pixka bat beranduago San Antonio ospitalea eraitsi eta Gros Auzoko Nafarroa Etorbidearen zabalunea eraiki  zuten.

Liburuak eritetxean lan egin zuten sendagile, erizain, botikari, praktikari… aipatzen ditu eta argazki historikoz josia dago. Badu ere dokumentazio interesgarria, hala nola, egoitzaren barne araudia eta zenbait bitxikeria: gaixoen dietak…

Gure hiriko historia hobeto ezagutzeko aproposa. Okendo kultur Etxean aurkeztu zen abenduaren 15ean eta Donostia Kultura-ko zeinbat liburutegitan eskuragarri duzue edo internetetik jaitsi daiteke osorik hemen klik eginda.

La acabadora, Michela Murgia

Michela Murgia (1972) Sardinian bizi da, ikasketa teknikoak egiteaz gain teologiako ikasketak ere burutu zituen. Bere lehenengo eleberri honekin Italiako saririk ospetsuenetarikoa irabazi du, “Campiello” saria.

 

 

 

Mi Ántonia, Willa Cather

Mi Ántonia, considerada como la obra maestra de la escritora estadounidense Willa Cather (1876-1947), fue publicada en 1918 y ha sido publicada en español por Alba Editorial .

Un tema fundamental de la obra de Willa Cather es la vida de los emigrantes europeos que buscan una vida mejor en los Estados Unidos y en concreto en las duras tierras de Nebraska, donde la escritora vivió.

Otro tema recurrente de su obra es la pérdida de los seres queridos, de la vida pasada y de las esperanzas juveniles, que tan bien quedan reflejados en Mi Ántonia.

Esta es la historia de Ántonia, hija mayor de los Shimerdas, emigrantes de Bohemia que buscan oportunidades lejos de la vieja Europa y Jim Burden, perteneciente a una familia de origen anglosajón y de costumbres americanas. La amistad entre Ántonia, joven alegre y de gran corazón pronto llama la atención del narrador, Jim. A pesar de las diferencias de clase su amistad crece día a día, así como su admiración por ella, pero la vida les depara destinos distintos y estos no son siempre los deseados. Y es que el sueño de una vida mejor no siempre se logra.

La prosa de Willa Cather posee una serenidad y fuerza ante la adversidad que llena de vida y nobleza a sus personajes y esto se refleja de forma extraordinaria en el personaje de Antonia. Es una novela que nos atrapa desde la primera página y que nos mantiene en vilo hasta el final. Es emocionante e inolvidable.

Eta orain badakit, Tere Irastortza

Poema bakoitza pieza bat den arren, behin amaiera heltzen denean, liburu osoa poema bakarra dela sentsazioa izan dut nik. Poemak harilkatzeko moduagatik, idazleak guztietan bateratzea lortu duen tonuagatik, ondo jositako orriak dira hauek. Idazkera hurbilekoa, epela, irakurleari gonbitea luzatzen diona. Eta esaten direnak, esaten direnagatik zein esateko moduagatik, gogoan iltzatuta geratzen dira, irakurlea harrapatzen dute.
Ederra da Irastortzaren poesia. Oinarri finkoak ditu, dardara eta zalantzarik gabea da. Alferrikako hitzari ihes egiten dio, idazkera sendo eta benetazkoaren mesedetan. Muinera heltzen da, pentsamenduaren eta sentimenduaren hondora, zentzumena zulatzen duten geziak dira poemak. Dudarik gabe, irakurleak gozatzeko idatzitako liburua da hau; nik gustora eta plazeraz irakurri dudana. On dagizula zeuri ere.

*Aitor Furundarena musikariaren laguntzaz idazleak emandako zuzeneko emanaldietan ere entzun daiteke poema liburu hau.
Ekhiñe Egiguren Azkune

Niki o la historia de un perro, Tibor Déry

1950garren urteko egun batean, Ancsa jauna ez da bere etxera bueltatzen, desagertu egiten da. Ancsa anderea bere bila irtetzen da baina emaitzarik gabe, bizilagunek ere bakardadean uzten dute eta Niki, txakurtxo kutuna, izango da bere lagunik handiena. Janos Ancsa jauna falta den bitartean, Nikik eta Ancsa andereak lotura afektiboak estutzen dituzte beldurrari eta bakardadeari frente egiteko. Biek elkarrekin aurrera egitea lortuko dute Ancsa jauna agertu arte:

” … con un ramillete de flores amarillas en la mano. En este momento se encuentran ambos de pie, en silencio, delante del aparador. El ingeniero que ha pasado por muchas cosas en el curso de los cinco últimos años y soportado con rara valentía toda clase de humillaciones físicas y morales, acaba de perder el dominio de sí mismo, emocionado de poder volver a hallarse en su casa. Al enterarse de que la perra ha muerto estalla en sollozos…”

Emazteak, hunkituta, senarra besarkatzen du. Behin eta berriz galdetzen dio nola askatu duten baina Janosek ez dauka erantzunik, ez daki zergatik atxilotu zuten eta ezta ere zergatik aske utzi duten. Bakardadeari aurre egiteko ahalmena eta maitasunaren indarrari buruzko eleberri zoragarria.

 

Northlanders 1. El regreso de Sven, Brian Wood eta Davide Gianfelice

Brian Wood gidoilari estatubatuarraren lana sutsua eta basatia bada, Davide Gianfelice marrazkilari italiarraren irudikapenak bat egiten du modu ezin hobean. Antzeko istorioen hats epiko eta dinamikoa ikaragarri ongi islatzen du berak. Eta horretarako ez du kolore gorri biziko tanta bat bera ere aurrezten, ez horixe.

Astakirtenen istorioa, bai, baina mamiduna. Eta edozeinentzako egokia ez bada ere, abentura historikoen komikizaleak pozez txoratzen utziko dituena.

Rubén Vidal Aranguren