Kategoria: Eleberria

Post honen idazlea: Amaia García

Las voladoras, Mónica Ojeda

Páginas de espuma, 2020

121 or.

Monica Ojeda Francok (Guayaquil, Ekuador, 1988) bere herrialdean Gizarte Komunikazioa ikasi zuen, Literaturan aipamena eginez, eta ondoren Literatura-Sorkuntzan masterra lortu zuen Bartzelonako Pompeu Fabra Unibertsitatean. 2017an “Caninos” izeneko kontakizuna argitaratu zuen, egileak berak 2020 argitaratutako Las voladoras liburuaren sorburutzat jotzen duena. Idazleak “Andeetako gotiko “gisa definitu du bildumak biltzen dituen 8 kontakizunen estilo originala. Horietan, izuaz baliatzen da (askotan, mitologian sustraitutakoa) gizartean garrantzia handia duten, baina hainbatetan tabutzat hartzen diren, gaiak aztertzeko: hala nola, genero-indarkeria, abortua, sexualitatea edo erlijioa. “Cabezas voladoras” kontakizunak, adibidez, feminizidio baten aurrean jartzen gaitu, baina uma-en munduan ere sartzen gaitu, hau da, hegan egiteko haien buruak gorputzetik askatzen dituzten sorginak. Ojedak, egungo latinoamerikar literaturako ahots garrantzitsuenetako batek, hiru eleberri, bi poesia-liburu eta hiru ipuin-liburu argitaratu ditu dagoeneko.

Post honen idazlea: Amaia García

Primera persona. Ficciones reales, Margarita García Robayo

Tránsito, 2018

Margarita García Robayo (Cartagena, Kolonbia, 1980) Argentinan bizi den idazle kolonbiarra da. Zutabegile eta kultura-proiektuen koordinatzaile gisa ere lan egin du; besteak beste, Sudaquia bloga sortu zuen eta Tomás Eloy Martínez Fundazioa zuzendu zuen. 2019an Primera persona argitaratu zuen, bere bizipenak abiapuntutzat hartzen dituzten baina autobiografiatik oso urrun dauden 10 kontakizun biltzen dituen liburua (azpitituluak argitzen duen bezala). Orden kronologikoari ihes eginez, badirudi horietako bakoitzean gai bati aurre egiten diola, gaia agortu arte, beti esposizioaren eta ahalkearen arteko lerroa maisutasunez inguratuz: amatasuna, aita-alabaren arteko harremana, bizitza itsasoaren ondoan… “Leche” kontakizunean, adibidez, edoskitzearekin izandako esperientziak bide ematen dio hitz egiteko bateratzearen zailtasunaz, laguntza-politikarik ezaz, new age hazkuntzaren inposaketaz… Casa de las Américas (2014) saria irabazi duen García Robayok beste lau kontakizun-liburu eta hiru eleberri argitaratu ditu; berriena, Tiempo muerto (2017).

Post honen idazlea: Amaia García

Azken urteotan hainbat idazle latinoamerikarrek (Samanta Schweblin, Guadalupe Nettel, Mariana Enríquez…) bere narratibarekin liluratu bagaituzte, bere ondorengoak aurkitzeko unea da: azken urteetan argitaratutako eta 80ko hamarkadan jaio ziren Latinoamerikako emakume idazleek sinatutako bost kontakizun-liburuko sorta da hau.

Qué vergüenza, Paulina Flores Rojas

Seix Barral, 2016

293 or.

Gehiago irakurri

Post honen idazlea: Slawka Grabowska

Hex, Thomas Olde Heuvelt

Nocturna, 2020

510 or.

ISBN 978-84-17834-52-4

Post hau ingelesez dago.

Novels like Hex by Thomas Olde Heuvelt stay with me for weeks, sometimes months. A horror story where yes, there is a witch, yes, there is a secret (or more), but the most terrifying thing is the people. An American town “with charm”, Black Spring has an original festival celebrating a witch burned in 1664. The Witch of Black Rock. The problem is that the witch… is still there.

Gehiago irakurri

Post honen idazlea: Slawka Grabowska

Territorios improbables, Pedro Torrijos

Kailas, 2021

333 or.

ISBN 978-84-17248-82-6

Post hau ingelesez dago.

Territorios improbables. Historias sobre lugares que (casi) no sabías que existían by Pedro Torrijos is a non-fiction book that I discovered by chance on Twitter. I came across something precious: the author’s thread about “Villa Demencia”, a town in the Netherlands where everything is false so that people with dementia or Alzheimer’s can lead a life as similar as possible to their lives before the disease. I’m not going to go into details, the thread is in the author’s profile and it’s worth reading. I loved Pedro’s way of writing and seeing that he has a book, I didn’t hesitate to read it.

Gehiago irakurri

Post honen idazlea: Slawka Grabowska

Post hau ingelesez dago.

How fast time flies! We are already in August and soon the holidays will come to an end. For travel lovers I have thought of three books that invite us to pack our bags and enjoy unknown places. Same as last month, we will publish them throughout the week. Let’s see what you think of them!.

A room with a view, E.M.Forster

Penguin Books, 2012

236 or.

ISBN 978-0-141-19982-5

A trip to Italy in A Room with a View by E.M. Forster. It’s a novel that hides more than it seems at first sight. Published in 1908, it presents us with a curious almost-love triangle.

Gehiago irakurri

Post honen idazlea: Amaia García

Beti oporretan, Harkaitz Cano

Susa, 2015

203 or.

ISBN 978-84-92468-79-9

Eta, amaitzeko, gertukoa eta ezaguterraza suertatzen zaigun beste fikzio bat aurkezten digun kontakizuna, Harkaitz Canoren “Igerilekua”, Beti oporretan liburuan: urak eta bainuak garrantzia duten bilduma honetako narrazioetako bat. Eneko protagonistak lagunak gonbidatu ditu gurasoak kanpoan daudela aprobetxatuz. Sofa zikindu edo tekila botila apurtuko duten kezkatuta dago, baina, batez ere, neurria ez emateak ikaratzen du. Etxean igerilekua izatea bere kapital sozial nagusia da, eta behar duen konfiantza ematea espero du. Kontakizun laburrerako bere ohiko maisutasunarekin, Harkaitz Canok adiskidetasunari, nerabezaroari, eta adin horri lotutako guztiari buruzko istorioa planteatzen digu: segurtasunik eza, aurkikuntzak, lehen aldiak… Gainera, amaieran, eguzkitan egon garenean dutxa izoztu batek bezala harritzen gaituen bira bat aurkituko dugu.

Post honen idazlea: Amaia García

Haragia, Eider Rodríguez

Susa, 2007

154 or.

Izenburu bereko bilduman (eta Un corazón demasiado grande gaztelerazko bilduman) agertzen den Eider Rodríguezek idatzitako “Haragia” kontakizunak Hendaiako hondartzako ur lasaietara itzultzen gaitu. Narratzaileari zona nudista gustatzen zaio, inguruan dituen gorputzak begiratzean atsegin hartzen baitu. Bakarrizketak bere pentsamenduak inolako iragazkirik gabe entzuteko aukera ematen digu, baita itotzen ari den haur bat, Beñat, erreskatatzen duenean ere. Eta bere amaren, Karmeleren, esker ona jasotzen duenean. Protagonista heroitzat har genezake, baina gauzak ez dira inoiz hain errazak Eider Rodriguezen kontakizun batean. Ohizko behaketa-gaitasunarekin, egoera konplexuekiko eta pertsonaia bihurriekiko gustuarekin, istorioa borborka jario da, eta arrastaka garamatza, baina arnasa hartzeko eta hausnartzeko gelditzera ere behartzen gaitu.

Post honen idazlea: Amaia García

Las cosas que perdimos en el fuego, Mariana Enríquez

Anagrama, 2016

197 or.

ISBN 978-84-339-9806-4

Beste erregistro aldaketa bat, eta beldurrezko kontakizun bat (funtsean, gizarte-kritika) aukeratu dugu ondoren, generoaren maisu batek sinatua, Mariana Enríquezen “Bajo el agua negra”. Las cosas que perdimos en el fuego liburu agortezinean jasotako kontakizunetako bat da, eta kasu honetan ibaiak ez du bainua hartzera gonbidatzen: istorioak aipatzen digun Errekastoa, Villa Morenoko auzo txabolistan, hain kutsatuta dago non urak beltz bihurtu diren, eta ezin den inolako bizitzarik egon. Edo hori pentsatzen du Marina Pinat fiskalak, harik eta poliziaren eskuetan itota hil ziren bi gazteren senideak esaten hasi arte haietako batek ibaitik itzultzea lortu duela (eta heriotzatik?). Mamuen ipuina, are beldur handiagoa ematen duena kontuan hartzen badugu egilea bere herrialdean, Argentinan, eskandalua eragin zuen benetako gehiegikeria polizial batetik abiatu zela.

Post honen idazlea: Amaia García

Basilisco, Jon Bilbao

Impedimenta, 2020

290 or.

Oraingoan, idazle garaikide baten testua aukeratu dugu: “La playa del naufragio”, Jon Bilbaorena, Basilisco (distiratsua bezain sailkatzeko zaila) liburuan. Kontakizun honetan ere egoera idiliko batetik abiatzen gara, ondoeza eta larritasunean sartzeko. Protagonista, aita eta idazlea, Zantera iritsi berri da, Greziako uharte urrun batera, bere familiarekin egingo duen egonaldiaz gozatzera, eta itsasontzi txiki batean nabigatzera irteten da alaba eta ilobarekin. Izenburuak iradokitzen duen bezala, hondoratzea da gertakizun abiarazlea, baina interesgarriena zalantzak eta gogoetak dira, aitak (eta idazleak) egoera dramatiko bati aurre egin behar dionean: gauez, noraezean, bere bizitza eta igerian ez dakiten bi neskena salbatzen saiatuz. Basiliscoko beste kontakizun batzuetan bezala, aitatasuna eta maskulinotasuna dira istorioaren gai inplizitu edo murgilduetako batzuk.